محققان براساس تحقیقات جدید دریافتند که ملانوم (جدی‌ترین سرطان پوست) نه تنها در پوست، بلکه داخل فولیکول‌های مو نیز می‎تواند وجود داشته باشد.
سلول‌های بنیادی نابالغ سازنده رنگدانه، تغییرات ژنتیکی منجر به سرطان را در فولیکول شکل می‌دهند، سپس از فولیکول مو مهاجرت کرده و خود را به سطح پوست می‌رسانند و پس از آن وارد بافت عمیق‌تر می‌شوند. 

این تحقیقات نشان می‌دهد که فولیکول مو می‌تواند عامل سرطان پوست باشد. دانشمندان در ابتدا اثر تحقیق را در مدل موش نشان داده و سپس آن را در نمونه‌های بافت انسانی تأیید کردند.

در مقاله مطالعاتی اخیر درخصوص چگونگی این مساله، این تیم تحقیقاتی توضیح می‌دهد که ملانوم در سلولهای بنیادی نابالغ سازنده رنگدانه، در فولیکول‌های مو شروع به رشد کرده و سپس خود به بیرونی‌ترین لایه پوست یا اپیدرم رسانده و منتقل می‌شود. 

ملانوما یک سرطان تهاجمی پوست است که درمان آن در مراحل پیشرفته، بسیار دشوار است.

عامل اصلی بروز ملانوم

تا امروز نور خورشید، عامل اصلی بروز شایع‌ترین نوع سرطان پوست یعنی ملانوم قلمداد می‌شد؛ اما این مطالعه، راهکارهای موثری برای تشخیص و درمان ملانوم در اختیار محققان قرار می‌دهد. 

مراحل رشد و تکثیر ملانوم ناشی از فولیکول‌های مو

این تیم با استفاده از مدل جدید؛ سه مرحله رشد و تکثیر ملانوم ناشی از فولیکول‌های مو و سپس ورود آن به پوست را نشان می‌دهد. 

مرحله اول

سلولهای بنیادی ملانوسیت دستخوش تغییرات ژنتیکی می‌شوند که آنها را سرطانی می‌کند. 

مرحله دوم

ملانوسیت‌ها با قرار دادن سلول‌های سرطانی در سیگنال‌های رشد _همان سیگنال‌هایی که رشد مو را تقویت می‌کند_ باعث تکثیر بیشتر سرطان می‌شوند. 

مرحله سوم

ملانوسیت‌های تازه سرطانی شده در فولیکول مو به سمت بالا حرکت می‌کنند و وارد اپیدرم(Epidermis) می‌شوند که منجر به ایجاد تومورها شده و سپس سرطان به بافت عمیق‌تر گسترش می‌یابد.
سرطان در ملانوسیت‌ها شروع می‌شود، یعنی سلول‌هایی که رنگدانه ایجاد می‌کنند و به موها، پوست و چشم‌ها رنگ می‌بخشد. این رنگدانه "ملانین" نام دارد. 

بر اساس آخرین گزارش سازمان جهانی بهداشت، سرطان پوست پنجمین سرطان شایع در جهان است. 

کشنده‌ترین سرطان‌های پوست

ملانوم شایعترین نوع سرطان پوست است؛ انواع دیگر سرطان پوست از جمله سرطان سلول سنگ‌فرشی و سرطان سلول پایه‌ای نیز از سرطان‌های کشنده محسوب می‌شوند که البته تعداد قربانیان‌شان کمتر از ملانوم است. 

منبع: نشریه Nature munications